Είχατε την τέλεια πρόταση στο μυαλό σας. Αρχίσατε να την πληκτρολογείτε. Στα μισά, το δεύτερο μέρος εξατμίστηκε.
Κοιτάτε την οθόνη, η μισοτελειωμένη πρόταση παγωμένη στη θέση της, προσπαθώντας να ανακαλέσετε αυτό που ετοιμαζόσασταν να πείτε. Δεν επιστρέφει το ίδιο. Γράφετε κάτι παρόμοιο, αλλά πιο επίπεδο. Προχωράτε, ελαφρώς ενοχλημένοι.
Αυτό συμβαίνει σχεδόν σε όλους όσοι γράφουν επαγγελματικά, δεκάδες φορές την ημέρα. Οι περισσότεροι κατηγορούμε τους περισπασμούς: την ειδοποίηση του Slack, την ανοιχτή καρτέλα, τη γάτα. Ο πραγματικός ένοχος συνήθως βρίσκεται κάτω από τα δάχτυλά σας.
Η ροή στο γράψιμο έχει όνομα. Ο ψυχολόγος Mihaly Csikszentmihalyi επινόησε τον όρο κατάσταση ροής για να περιγράψει το αίσθημα της αβίαστης συγκέντρωσης όπου ο χρόνος εξαφανίζεται και η δουλειά μοιάζει να γράφεται μόνη της. Οι συγγραφείς τη λατρεύουν, μιλούν γι' αυτήν, την κυνηγούν. Και μετά κάθονται μπροστά σε ένα πληκτρολόγιο που δομικά είναι εγγυημένο να τη σπάσει.
Τι είναι πραγματικά το γράψιμο σε κατάσταση ροής
Ο Csikszentmihalyi πέρασε δεκαετίες μελετώντας ανθρώπους που χάνονται μέσα στη δουλειά τους: χειρουργούς, ορειβάτες, σκακιστές, μυθιστοριογράφους. Βρήκε ένα μικρό σύνολο συνθηκών που παράγουν αξιόπιστα τη ροή. Έναν ξεκάθαρο στόχο. Ένα έργο που ταιριάζει με το επίπεδο δεξιοτήτων σας. Γρήγορη ανατροφοδότηση. Αδιάκοπη προσοχή.
Το γράψιμο ταιριάζει φυσικά στις περισσότερες από αυτές. Ξέρετε τι θέλετε να πείτε. Έχετε τη δεξιότητα να το πείτε. Κάθε πρόταση σας δίνει αμέσως ανατροφοδότηση (ακούγεται σωστά ή όχι;). Η μόνη συνθήκη που είναι δύσκολο να διατηρηθεί είναι η τελευταία: η αδιάκοπη προσοχή.
Γι' αυτό οι περισσότερες συμβουλές για βαθιά εργασία επικεντρώνονται στην προσοχή. Κλείστε τις καρτέλες του προγράμματος περιήγησης. Βάλτε το κινητό σας σε άλλο δωμάτιο. Μπλοκάρετε τις πιο αποσπαστικές ιστοσελίδες. Η υπόρρητη υπόσχεση είναι ότι αν αφαιρέσετε όλες τις εξωτερικές διακοπές, η ροή θα έρθει από μόνη της.
Συνήθως δεν έρχεται.
Ο κρυφός δολοφόνος της ροής είναι η ταχύτητα πληκτρολόγησής σας
Ο μέσος ενήλικας πληκτρολογεί γύρω στις 40 λέξεις το λεπτό. Ο μέσος άνθρωπος σκέφτεται και μιλάει με ταχύτητα κοντά στις 150. Αυτό το χάσμα δεν είναι μικρή ανεπάρκεια. Είναι μια συνεχής μικρο-διακοπή, που συμβαίνει κάθε λίγα δευτερόλεπτα, όλη μέρα, κάθε μέρα που γράφετε.
Να πώς φαίνεται το χάσμα στην πράξη. Ο εγκέφαλός σας παράγει μια ολοκληρωμένη σκέψη σε δύο δευτερόλεπτα. Τα δάχτυλά σας χρειάζονται οκτώ δευτερόλεπτα για να τη μεταφέρουν στη σελίδα. Για έξι από αυτά τα δευτερόλεπτα, δεν παράγετε νέες ιδέες. *Κρατάτε* μια υπάρχουσα στη μνήμη εργασίας περιμένοντας τα χέρια σας. Όσο περισσότερο την κρατάτε, τόσο πιο πιθανό είναι να διαρρεύσει.
Όταν η σκέψη διαρρέει, έχετε δύο επιλογές. Σταματάτε να πληκτρολογείτε και προσπαθείτε να θυμηθείτε τι λέγατε, πράγμα που σας πετάει έξω από τη ροή. Ή συνεχίζετε να πληκτρολογείτε ό,τι έρχεται μετά, που συνήθως σημαίνει ότι το δεύτερο μέρος της πρότασής σας είναι πιο αδύναμο από το πρώτο. Έτσι κι αλλιώς, χάσατε κάτι.
Όσοι πληκτρολογούν τυφλά σε πολύ υψηλές ταχύτητες (80+ wpm) ξεφεύγουν εν μέρει από αυτή την παγίδα. Ένα άρθρο του Psychology Today για την τυφλή πληκτρολόγηση και τη ροή υποστήριξε ότι η ευχερής τυφλή πληκτρολόγηση μπορεί να "ξεμπλοκάρει" τον εγκέφαλο αφαιρώντας τη συνειδητή προσπάθεια εύρεσης των πλήκτρων. Αυτό βοηθάει. Αλλά ακόμα και στις 80 wpm τρέχετε περίπου στη μισή ταχύτητα της δικής σας σκέψης.
Υπάρχει ένα δεύτερο πρόβλημα που δημιουργεί το πληκτρολόγιο. Κάθε τυπογραφικό λάθος, κάθε backspace, κάθε κόκκινη υπογράμμιση ξυπνάει το κομμάτι του εγκεφάλου σας που επεξεργάζεται. Ο επιμελητής και ο δημιουργός είναι διαφορετικές νοητικές καταστάσεις. Η εναλλαγή μεταξύ τους είναι ο πιο αξιόπιστος τρόπος να σπάσει η ροή.
Γιατί το "απλά εστίασε περισσότερο" δεν το λύνει αυτό
Οι περισσότερες δημοφιλείς συμβουλές για τη ροή στο γράψιμο αντιμετωπίζουν το πληκτρολόγιο ως ουδέτερο εργαλείο. Καθίστε στη σωστή καρέκλα. Παίξτε τη σωστή μουσική. Γράψτε τη σωστή ώρα της ημέρας. Οι λέξεις σας θα ρέουν. Το ίδιο το υλικό δεν θεωρείται ποτέ ύποπτο.
Αλλά η εστίαση είναι πεπερασμένος πόρος, και τα δάχτυλά σας τη στραγγίζουν αθόρυβα όλη την ώρα που γράφετε. Ακόμα και με τις ειδοποιήσεις κλειστές και ένα καθαρό γραφείο, ξοδεύετε ένα μέρος της προσοχής σας στη μηχανική πράξη της μετατροπής της σκέψης σε χτυπήματα πλήκτρων. Όσο πιο καθαρό το περιβάλλον σας, τόσο πιο εμφανές γίνεται αυτό. Παρατηρείτε την τριβή ακριβώς όταν δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κατηγορήσετε.
Γι' αυτό επίσης πολλοί συγγραφείς νιώθουν πιο ευχέρεια όταν συζητούν μια ιδέα παρά όταν την γράφουν. Στη συζήτηση, η ταχύτητα της εκφοράς σας ταιριάζει με την ταχύτητα της σκέψης σας. Τίποτα δεν χρειάζεται να συγκρατηθεί. Ο εγκέφαλός σας δεν δεσμεύει μνήμη εργασίας για να περιμένει τα χέρια σας.
Η λύση είναι να κλείσετε το χάσμα, όχι να ευχηθείτε να φύγει.
Τρεις συνήθειες που προστατεύουν τη ροή σας
Αυτές οι τρεις αλλαγές κάνουν τη μεγαλύτερη δουλειά. Καμία τους δεν απαιτεί νέα εφαρμογή, αν και μία γίνεται ευκολότερη με το σωστό εργαλείο.
1. Διαχωρίστε τη συγγραφή από την επεξεργασία
Όταν γράφετε, η δουλειά σας είναι να βγάλετε την ιδέα έξω. Όταν επιμελείστε, η δουλειά σας είναι να την κάνετε πιο κοφτερή. Το να κάνετε και τα δύο ταυτόχρονα είναι αυτό που παράγει την ημιτελή πρόταση και τον κέρσορα που αναβοσβήνει. Γράψτε πρώτα την ακατάστατη εκδοχή. Διορθώστε την σε δεύτερο πέρασμα.
2. Δουλέψτε σε μπλοκ 60–90 λεπτών
Η ροή χρειάζεται περίπου 15 λεπτά για να ξεκινήσει και καταρρέει τη στιγμή που αλλάζετε πλαίσιο. Ένα μόνο μπλοκ μίας ώρας, κινητό στο συρτάρι, ένα έγγραφο ανοιχτό. Οτιδήποτε μικρότερο και μόλις προθερμανθήκατε.
3. Κλείστε το χάσμα ταχύτητας
Αυτό είναι αυτό που οι περισσότεροι συγγραφείς παραλείπουν. Αν η συσκευή εξόδου σας τρέχει στις 40 wpm και ο εγκέφαλός σας στις 150, θα χάνετε ιδέες όσο καλά ξεκουρασμένοι ή συγκεντρωμένοι κι αν είστε. Οι ρεαλιστικές επιλογές: ανεβάστε την ταχύτητα πληκτρολόγησής σας σημαντικά (χρόνια εξάσκησης για μέτρια κέρδη), ή σταματήστε την πληκτρολόγηση ως κύρια μέθοδο εισαγωγής. Η υπαγόρευση, καλά εκτελεσμένη, τρέχει περίπου στην ταχύτητα της σκέψης σας. Δείτε γιατί η φωνή είναι ταχύτερη από το πληκτρολόγιο για τους υποκείμενους αριθμούς.
Αν έχετε ήδη ρυθμίσει το περιβάλλον σας και εξακολουθείτε να χάνετε το δεύτερο μέρος κάθε πρότασης, το πληκτρολόγιο είναι η μεταβλητή που απομένει να αλλάξετε.
Αν έχετε δοκιμάσει την υπαγόρευση στο παρελθόν και τα παρατήσατε επειδή το ακατέργαστο κείμενο χρειαζόταν υπερβολικό καθάρισμα, τα εργαλεία έχουν αλλάξει. Το Voicr λειαίνει την ομιλία σας σε καθαρό, τελειωμένο κείμενο σε ένα βήμα: κρατήστε το FN, μιλήστε, επικολλήστε. Αυτό αφαιρεί τον φόρο επιμέλειας που έκανε την υπαγόρευση να μοιάζει με περισσότερη δουλειά από την πληκτρολόγηση εξαρχής.
Η περίπτωση υπέρ της ομιλίας αντί της πληκτρολόγησης
Η ομιλία είναι η μόνη μέθοδος εισαγωγής που είναι αρκετά γρήγορη ώστε να συμβαδίζει με τη σκέψη. Αυτό είναι όλο το επιχείρημα, και είναι ισχυρό. Αλλά αξίζει να είμαστε ειλικρινείς για το τι αλλάζει όταν κάνετε τη μετάβαση.
Τι κερδίζετε: - Ταχύτητα. Οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούν γύρω στις 150 wpm χωρίς προσπάθεια. Περίπου 3–4 φορές πιο γρήγορα από την πληκτρολόγηση. - Συνεχής σκέψη. Μπορείτε να τελειώσετε μια παράγραφο πριν τα χέρια σας θα είχαν τελειώσει την πρώτη πρόταση. Οι ιδέες δεν προλαβαίνουν να διαρρεύσουν. - Χαλαρό σώμα. Οι ώμοι κατεβαίνουν, οι καρποί ξεκουράζονται. Οι μακρές περίοδοι γραψίματος σταματούν να πονούν. - Λιγότερος εγκέφαλος επιμελητή. Καμία κόκκινη υπογράμμιση. Κανένα τυπογραφικό λάθος να διορθώσετε στη μέση της σκέψης.
Τι είναι πιο δύσκολο: - Ιδιωτικότητα. Δεν μπορείτε άνετα να υπαγορεύετε σε ένα ήσυχο καφέ ή σε ένα ανοιχτό γραφείο. Το να μιλάτε δυνατά είναι κοινωνικά φορτισμένο με τρόπο που η πληκτρολόγηση δεν είναι. - Στίξη και δομή. Η ακατέργαστη υπαγόρευση σας δίνει έναν τοίχο από λέξεις. Είτε λέτε φωναχτά "κόμμα, νέα παράγραφος, εισαγωγικά", είτε χρησιμοποιείτε ένα εργαλείο που χειρίζεται τη δομή για εσάς. - Η πρώτη εβδομάδα. Είναι παράξενο να μιλάς στον υπολογιστή σου. Οι περισσότεροι το ξεπερνούν σε τρεις-τέσσερις συνεδρίες.
Για γράψιμο μεγάλης φόρμας, email, μηνύματα Slack, σχόλια σε έγγραφα, σημειώσεις συσκέψεων και ημερολόγιο, τα συν και τα πλην γέρνουν σταθερά υπέρ της ομιλίας. Για πυκνό κώδικα ή ακριβή νομική γλώσσα, η πληκτρολόγηση εξακολουθεί να κερδίζει.
Πώς να στήσετε μια ροή εργασίας υπαγόρευσης χωρίς τριβές
Η εγκατάσταση μετράει περισσότερο από το εργαλείο. Μια ροή εργασίας υπαγόρευσης που σας ζητάει να ανοίξετε μια εφαρμογή, να κάνετε κλικ σε ένα κουμπί, να περιμένετε ένα παράθυρο, να αντιγράψετε ένα αποτέλεσμα και να το επικολλήσετε κάπου δεν είναι ροή εργασίας. Είναι μια χειρότερη εκδοχή της πληκτρολόγησης.
Η συντομότερη διαδρομή μοιάζει κάπως έτσι: 1. Συνδέστε την υπαγόρευση με ένα πλήκτρο που ήδη κρατάτε. Ένα λειτουργικό πλήκτρο, ένα πλήκτρο τροποποίησης ή ένα πλευρικό κουμπί ποντικιού. Ο στόχος είναι μηδέν εναλλαγή εφαρμογών, μηδέν κίνηση κέρσορα. 2. Μιλήστε σε ολοκληρωμένες σκέψεις. Μην υπαγορεύετε λέξη προς λέξη. Αφήστε τον εαυτό σας να πει μια ολόκληρη παράγραφο πριν σταματήσετε. Το βήμα της λείανσης είναι πολύ καλύτερο με περισσότερο πλαίσιο. 3. Χρησιμοποιήστε ένα εργαλείο που καθαρίζει την έξοδο. Τα ακατέργαστα μεταγραμμένα κείμενα δεν είναι τελειωμένο κείμενο. Θέλετε κάτι που αφαιρεί τα "ε" και τα "εμ", διορθώνει προφανή γραμματικά ολισθήματα και δομεί το αποτέλεσμα ώστε να είναι έτοιμο για επικόλληση. 4. Ταιριάξτε το ύφος με την εφαρμογή που βρίσκεστε. Ένα μήνυμα στο Slack πρέπει να ακούγεται καθημερινό. Ένα email σε πελάτη πρέπει να ακούγεται επαγγελματικό. Ένα σχόλιο σε έγγραφο πρέπει να είναι σύντομο. Η ίδια υπαγόρευση μπορεί να παράγει και τα τρία ανάλογα με το πλαίσιο.
Αυτό το τελευταίο βήμα είναι όπου οι περισσότερες εγκαταστάσεις κολλάνε, επειδή συνήθως απαιτεί να επιλέγετε χειροκίνητα ένα ύφος κάθε φορά. Μερικά εργαλεία το χειρίζονται αυτόματα ανιχνεύοντας την ενεργή εφαρμογή. Αξίζει να αναζητηθεί αν γράφετε σε πολλές επιφάνειες σε μία μέρα. Ένα πρακτικό παράδειγμα παρουσιάζεται σε αυτή τη ροή εργασίας υπαγόρευσης που εξοικονομεί δύο ώρες την ημέρα.
Δοκιμάστε το αύριο
Αν θέλετε να ελέγξετε στον εαυτό σας τη θεωρία ότι η πληκτρολόγηση είναι το στενό σημείο, να ένα πείραμα 20 λεπτών.
Διαλέξτε μια εργασία γραψίματος που αναβάλλατε. Ένα email που χρωστάτε σε κάποιον, ένα έγγραφο που σχεδιάζατε, μια εγγραφή ημερολογίου. Βάλτε χρονόμετρο 20 λεπτών. Περάστε τα πρώτα 10 λεπτά πληκτρολογώντας με τον συνηθισμένο τρόπο. Περάστε τα δεύτερα 10 λεπτά μιλώντας το ίδιο περιεχόμενο σε οποιοδήποτε εργαλείο υπαγόρευσης.
Συγκρίνετε τα δύο. Δώστε προσοχή σε: - Πόσο παραγάγατε - Αν χάσατε το νήμα των ιδεών σας σε κάποιο σημείο - Πώς νιώθουν οι ώμοι και οι καρποί σας μετά
Οι περισσότεροι εκπλήσσονται με τη διαφορά στον όγκο. Το πιο ενδιαφέρον αποτέλεσμα είναι συνήθως το δεύτερο: η υπαγορευμένη εκδοχή συχνά ακούγεται *περισσότερο* σαν εσάς, επειδή δεν είχατε χρόνο να αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας και να βγείτε από τη δική σας φωνή.
Τι να δοκιμάσετε στη συνέχεια
Η ροή δεν είναι μυστικιστική κατάσταση. Είναι ένα σύνολο συνθηκών, και μία από αυτές τις συνθήκες είναι ότι η έξοδός σας πρέπει να συμβαδίζει με τη σκέψη σας. Οι υπόλοιπες συμβουλές (μπλοκάρετε τον χρόνο σας, κλείστε τις ειδοποιήσεις, διαχωρίστε τη συγγραφή από την επεξεργασία) είναι καλές. Απλώς δουλεύουν πολύ καλύτερα όταν το πληκτρολόγιο δεν τρώει αθόρυβα τις μισές ιδέες σας.
Ο πιο γρήγορος τρόπος να ξεκινήσετε είναι να υπαγορεύσετε το επόμενο πράγμα που θα πληκτρολογούσατε. Ένα email. Ένα μήνυμα στο Slack. Μια παράγραφο ενός εγγράφου. Αν θέλετε μια εγκατάσταση που χειρίζεται τη λείανση αυτόματα (δουλεύει από οποιαδήποτε εφαρμογή Mac, κράτημα-για-να-μιλήσετε, κείμενο έτοιμο για επικόλληση), το Voicr κάνει ακριβώς αυτό. Κρατήστε το FN, μιλήστε, αφήστε, επικολλήστε. Η σκέψη φτάνει στη σελίδα περίπου τόσο γρήγορα όσο τη σκεφτήκατε.