In het Spaans ben jij degene die het team aan het lachen maakt. In het Frans schrijf jij de mail die iedereen doorstuurt omdat hij zo lekker raak is. In het Duits weet je warm en precies tegelijk te zijn zonder stijf over te komen. Dan open je Slack in het Engels, en er duikt een vreemde op die het typen van je overneemt.
Die vreemde is beleefd. Die vreemde is correct. Die vreemde lijkt ook in niets op jou.
Als je in het Engels werkt maar het niet je moedertaal is, dan is dit de stille belasting die je elke dag betaalt. Je humor wordt vlakker. Je warmte wordt formeel. Je scherpe randjes verdwijnen in een "Just wanted to circle back." Je klinkt niet meer als de persoon met wie je collega's daadwerkelijk een koffie zouden willen drinken.
En het is geen klein probleem. Uit een onderzoek op de werkvloer bleek dat 40% van de niet-moedertaalsprekers van het Engels vermijdt om iets te zeggen in vergaderingen omdat ze bang zijn verkeerd begrepen te worden. De meesten van hen zijn niet slecht in Engels. Ze raken zichzelf erin kwijt.
Het goede nieuws: dit is op te lossen. Je hebt geen twee jaar uitspraakcoaching nodig. Je hebt een andere werkwijze nodig.
De stem-belasting: waarom je in het Engels anders klinkt dan thuis
Drie dingen gebeuren op het moment dat je op het werk overschakelt naar het Engels.
Eerst grijp je naar veilige woorden. Alles waar risico aan kleeft, zoals een grap, een metafoor, een persoonlijke zijsprong, gaat eruit omdat je niet helemaal kunt voorspellen hoe het overkomt. Veilig Engels is ook saai Engels.
Daarna overdrijf je de formaliteit. Op school leerde je dat Engels een beleefde taal is, dus stapel je "kindly", "please be advised" en "I hope this email finds you well" op. Moedertaalsprekers schrijven bijna nooit meer zo. Je komt stijver over dan de mensen aan wie je schrijft.
En ten derde vertaal je. Zonder dat je het doorhebt, draait een deel van je brein alles eerst door je moedertaal en zet het daarna om. Die extra stap haalt de persoonlijkheid eruit nog voordat de woorden op het scherm staan.
Wat Spaans, Frans en Duits met je Engels doen
De patronen zijn niet willekeurig. Elke taal duwt je Engels een andere kant op.
Spaanstaligen
Je verzacht te veel. Het Spaans biedt prachtige indirecte constructies, zoals *quería preguntarte si...* of *me gustaría saber si...*, die vertalen naar lange, omzichtige zinnen in het Engels. Je schrijft "I would like to know if it would be possible for you to..." terwijl een collega gewoon "Can you...?" zou zeggen. Je hebt ook de neiging om lange zinnen vol komma's te schrijven, want het Spaans is dol op komma's en het Engels niet. Het resultaat komt zenuwachtig over, niet warm.
Franstaligen
Je maakt het te ingewikkeld. Het Frans beloont intellectuele nuance en elegante constructies. In het Engels worden dat zinnen met drie bijzinnen en een woordenschat die klinkt als een TED talk. Je trapt ook in valse vrienden. "Actually" betekent niet *actuellement*. "Demand" is veel sterker dan *demander*. "Eventually" is het tegenovergestelde van *éventuellement*. Je Engels komt of te formeel over, of per ongeluk bot, afhankelijk van het woord.
Duitstaligen
Je bent te direct. Het Duits is precies en zuinig, dus jouw Engels laat lidwoorden weg, schrapt verzachters en komt harder aan dan je bedoelde. "Send me the file by Friday" klinkt warm in het Duits. In het Engels komt het over als een bevel. Daarbij zet je het werkwoord vaak op ongebruikelijke plekken, waardoor zinnen schoolboek-correct maar houterig klinken.
Geen van deze patronen zijn fouten. Het is je moedertaal die doet waar zij goed in is, en daarmee het Engels in de weg zit waar dat goed in is.
De vertaal-en-corrigeer-lus die je dag opvreet
Dit is de werkwijze waar de meeste mensen in vervallen.
Je bedenkt wat je wilt zeggen. Een deel van die gedachte zit in je moedertaal. Je begint in het Engels te typen. Je stopt. Je leest het terug. Er klopt iets niet. Je wist het. Je probeert een ander woord. Je checkt of het überhaupt een bestaand woord is. Je leest het opnieuw. Je verandert de zinsbouw. Eindelijk druk je op verzenden.
Een Slack-bericht van twee regels kostte zojuist vier minuten.
Vermenigvuldig dat nu met elke mail, elke PR-comment, elk document, elke vergaderingssamenvatting, elke statusupdate. Werken in je niet-moedertaal kan dagelijks 30 tot 90 minuten optellen bij je schrijftaken. Dat is een kwart van je werkdag verloren aan taalwrijving.
Het ergste: na al die moeite klinkt het bericht dat aankomt vaak nog steeds niet als jou. Je betaalde de tijdsbelasting én de stem-belasting. (Klinkt dit bekend? Ons eerdere stuk over hoe spraakdictatie sneller kan zijn dan toetsenbord gaat dieper in op de tijdsrekensom.)
Drie gewoonten die je stem in het Engels beschermen
Je kunt die vertaal-corrigeer-lus inkorten zonder een coach in te huren. Drie gewoonten doen het meeste werk.
Gebruik samentrekkingen met opzet. "I'm", "you're", "we'll", "don't". Zo klinkt vriendelijk Engels echt. Op school is je waarschijnlijk geleerd ze te vermijden. Op school had men het mis voor de werkvloer. Elke keer dat je "I am writing to" schrijft in plaats van "I'm writing to" voeg je een laagje stijfsel toe.
Schrap formele voegwoorden. "Furthermore", "moreover", "in order to", "with regards to". Dat zijn restjes uit schoolboek-Engels. Vervang ze door "also", "and", "to", "about". Zeg "Moreover, the deadline is approaching" eens hardop. En probeer nu "Also, the deadline is close." Dat tweede is wat je collega zou zeggen.
Vertrouw je eerste ingeving. Als je iets opschrijft en meteen de neiging hebt het te verzachten of formeler te maken, pauzeer dan. Was die eerste versie echt bot, of gewoon direct? Was het echt onduidelijk, of gewoon kort? Meestal zit je eerste ingeving in het Engels dichter bij hoe moedertaalsprekers schrijven dan de gepolijste versie die je er straks van wilt maken.
De tweetalige werkwijze: denken in je eigen taal, schrijven in het Engels
Dit is de werkwijze die het meeste hiervan stilletjes oplost. Het is wat mensen die op het werk vloeiend en met stem Engels schrijven al doen, ook al kunnen ze het niet benoemen.
Stop met proberen in het Engels te denken. Dat hoeft niet.
Denk in welke taal je brein van nature ook gebruikt. Zeg het bericht hardop in je moedertaal als dat helpt. Schrijf nu de Engelse versie, maar vertaal niet. Schrijf de bedoeling op, niet de woorden. Wat wilde je écht zeggen? Strip de beleefdheidslaag van je moedertaal eraf. Strip het veilige Engels eraf waar je normaal naar zou grijpen. Wat is eigenlijk de boodschap?
Dit is sneller dan vertalen. Het behoudt ook de persoonlijkheid die vertalen eruit haalt.
De werkwijze wordt nog sneller als je het Engelse deel niet meer met de hand typt. Dicteren in je moedertaal en een tool de transcriptie en het polijsten naar Engels laten doen, neemt het handmatige vertaalwerk volledig weg. Voicr doet dit. Je houdt één toets ingedrukt, spreekt natuurlijk in het Spaans, Frans of Duits, en de gepolijste Engelse tekst staat klaar in je klembord om te plakken. Die polijststap is het verschil tussen vlak klinken en als jezelf klinken. (Voicr ondersteunt de volledige catalogus van 100 talen van Whisper met automatische detectie, dus ook de taalkeuze blijft uit de weg.)
Snelle winst voor Slack, mail en documenten
Verschillende kanalen vragen om verschillende dingen.
Slack-berichten: begin met een samentrekking. Open met de eigenlijke vraag. Als je in je moedertaal met "ja/nee" zou antwoorden, bouw het dan in het Engels op dezelfde manier op. Sla "Hi, I hope you're doing well" over. Slack is geen mail.
Mails aan bekenden: maximaal één regel begroeting. Kom in de eerste alinea ter zake. Sluit af met "Thanks" of "Cheers" in plaats van "Best regards", tenzij je een vreemde of je CEO schrijft.
Mails aan onbekenden: een iets formelere opening mag, maar houd de rest conversationeel. De opening en afsluiting dragen de beleefdheid. Het midden moet klinken alsof jij het zegt.
Documenten en PR's: lees je definitieve concept hardop voor in het Engels. Als je struikelt, is de zin te lang of zitten er te veel bijzinnen in. Breek hem op. Moedertaalsprekers schrijven bijna nooit zinnen die ze niet hardop zouden uitspreken.
Vergaderingssamenvattingen: schrijf ze eerst in je moedertaal en zet ze daarna om. In de samenvatting moet je het meest als jezelf klinken, want daar komt jouw oordeel naar voren.
Je hoeft niet te kiezen tussen jezelf en Engels
De leugen die werken in het Engels je oplegt, is dat je zou moeten kiezen. Klink als jezelf, of klink professioneel. Schrijf snel, of schrijf goed. Kies er één.
Het is een schijnkeuze. De truc is om Engels niet meer als de eerste stap te zien, de taal waarin je gedachten geboren moeten worden, maar als de uitvoer-stap. Je denken gebeurt waar het van nature al gebeurt. De Engelse versie is gewoon de versie die verstuurd wordt.
De snelste manier om dit zelf te voelen, is het te proberen bij het eerstvolgende bericht dat je normaal drie keer zou herschrijven. Bedenk het in je moedertaal. Spreek het hardop uit, ongedwongen, zoals je het tegen een vriend zou zeggen die toevallig je collega is. Schrijf dan de Engelse versie met als doel die toon te vangen, niet de schoolboek-toon.
Wil je dat deze werkwijze seconden duurt in plaats van minuten? Voicr neemt het spreken-en-polijsten over met één toetsaanslag. Houd FN ingedrukt, praat in het Spaans, Frans, Duits of een van de 100 talen, en de gepolijste Engelse tekst verschijnt waar je cursor staat. De toon die je echt zou gebruiken, blijft in het resultaat zitten.
Je kwam naar het Engels om je werk te doen. Je hoeft jezelf niet bij de deur achter te laten om dat te doen.